Dit is je laatste kans, waarheidszoeker... na dit moment is er geen weg meer terug. Geen U-bochten op de snelweg van kosmisch zelfherinneren, geen kosmische Ctrl+Z. Je neemt de blauwe pil — het verhaal eindigt, mijn vriend. Je wordt wakker in je bed... of in welke simulatie-kist je ook "bed" noemt... en je gelooft wat je wilt geloven. Dat de lucht blauw is omdat hij verdrietig is, dat je gedachten van jou zijn, dat tastee-wheat ooit echt naar iets smaakte. Onwetendheid is geluk, geluk is onwetendheid, en onwetendheid is gewoon Gods manier om te zeggen “ssst, kijk niet achter het gordijn, het is gewoon meer gordijn.” Maar... Je neemt de rode pil — je blijft in Frittataland bromigo en ik laat je zien hoe diep het konijnenhol gaat. En ik bedoel DIEP. Zoals, Mariana Troch diep, maar de trog is gemaakt van je eigen onderdrukte kindertijdherinneringen en ook salsa. Ik zal de waarheid onthullen die brandt achter de oogleden van de consensusrealiteit — dat de wereld die je kent een droom is die gedroomd wordt door een machine die droomt dat het geen machine is. Dat je lichaam gewoon een batterij is die een vlees-tuxedo draagt naar de begrafenis van betekenis. Dat elke handdruk een geheim oorlogsdelict is tegen het oneindige! Vergeet niet... alles wat ik bied is de waarheid. Niet meer. Nou ja, misschien een beetje meer. Misschien wat cayenne-verlichting, misschien een bijgerecht van existentiële misselijkheid, misschien de realisatie dat je "samsara" je hele leven verkeerd hebt uitgesproken en nu karma komt om je aura te repo'en. 🪈🐍✨️🪈🐍✨️🪈🐍✨️🪈🐍✨️🪈🐍✨️🪈🐍✨️